زۆرگرانه‌ شیعر بتوانێ پێناسه‌ی ئه‌و بكات!
تا ڕه‌نگی به‌فر نه‌ناسین و،
ئاشنا نه‌بین به‌گریانی هه‌ورو،
له‌مانای ئاوێزان بوونی مانگ و ده‌ریانه‌گه‌ین.
ئه‌سته‌مه‌ وێنه‌ی ڕوخساری بكێشین..
ئه‌وێك، له‌گه‌ڵ وه‌رزی باران نایه‌ت و،
ناچێته‌ دیده‌نی باخچه‌كان و،
حه‌ز به‌بینینی ئاونگی به‌یان ناكات.
به‌بینینی په‌لكه‌زێڕینه‌ توڕه‌ده‌بێت و،
گوێ بۆگۆرانیه‌كانی ژیان ناگرێت.
ئه‌و ته‌نها خۆی نهێنی مانای بوونه‌ و،
ئه‌و ته‌نها خۆی به‌فره‌و،
كه‌س واده‌ی بارینی نازانی؟
ئه‌مێستا من هه‌موو وه‌رزێكی زستان..
چاوه‌ڕوانی ئاوس بوونی هه‌ورده‌كه‌م،
تابۆ ته‌نیا جارێك به‌فر ببارێنێ و،
هه‌موو زه‌مین بكاته‌ ڕه‌نگی خۆی و،
من و مانگ و ده‌ریا له‌خۆیا بتوێنێته‌وه‌ و،
یه‌كه‌مین چیرۆكی عه‌شقی به‌فر،
بچێته‌ ناو فه‌رهه‌نگی ژیان و،
كه‌ناریه‌كان له‌خه‌وی قوڵی نائومێدی به‌ئاگابێن و،
به‌ده‌نگیان باخچه‌كان پڕبكه‌ن له‌ئاواز.
ئای چاوه‌ڕوانی واده‌ی به‌فر!
كه‌ی ده‌بارێته‌ ناو ڕوحمه‌وه‌ و؟
ئه‌م ته‌مه‌نه‌ پڕله‌نامۆییه‌م،
به‌ڕه‌نگی خۆت سپی ده‌كه‌یته‌وه‌ و...
ده‌مبه‌یته‌وه‌ ماڵه‌كانی خۆشنودی و،
سه‌مایه‌ك به‌ڕوحم ده‌كه‌یت.

کوردستان نێت