چیرۆكی سی وچوار
(پابه‌ندی به‌بیرو باوه‌رِه‌وه‌ )
(خبات بن الارت)(خوای لێ ڕازبێت )ده‌ڵًێت: پێغه‌مبه‌ر (دروودو سه‌لامی خوای له‌سه‌ر بێت) فه‌رمووی خه‌ڵكانی پێش ئیوه‌ به‌شێوه‌یه‌ك سوور بوون له‌سه‌ر بیرو باوه‌ڕو ێاشگه‌ز نه‌بوونه‌وه‌ له‌ئاینه‌كه‌یان ، ته‌نانه‌ت جاروا هه‌بووه‌ یه‌كێكیان ده‌هێنا ، چلڵیان بۆ هه‌ڵئه‌كه‌ندو ده‌یان خسته‌ ناوی ئینجا مشاریان ئه‌هێنا و ئه‌یان خسته‌ سه‌ر سه‌ری و ده‌یان كرد به‌ دوو له‌ته‌وه‌. به‌لاَم هه‌رگیز له‌ دینه‌كه‌یان په‌شیمان نه‌ده‌بۆوه‌ یان یه‌كێكیان ئه‌هێنا به‌شانه‌ی ئاسن گۆشت وپێستیان لێك جیا ده‌كرده‌وه‌ به‌لاَم گوێی نه‌ئه‌دایه‌و په‌شیمان نه‌ده‌بۆوه‌ .
قه‌سه‌م به‌خوا ئه‌بێت ئه‌م دینه‌ سه‌ر بگرێت و ڕۆژێك دێت سواره‌ به‌ته‌نها ڕێگای نێوان سه‌نعاو حه‌زره‌ مووت، ده‌بڕێت بێ ئه‌وه‌ی له‌هیچ شتێك بترسێت. مه‌گه‌ر ترسی خوا هه‌بێت یان ترسێ گورگ هه‌بێت مه‌ڕه‌كانی بخوات به‌لاَم ئێوه‌ په‌له‌ له‌ كاره‌كان دا ده‌كه‌ن وئارامتان نیه‌
(حدیث صحیح اخرجه‌ البخاری وابوداود والنسائی)