هه‌موو جار دایكی ده‌یگوت: كوڕم له‌ شاری كوێران ده‌ست به‌ چاوته‌وه‌ نه‌گری..
هه‌وڵده‌ له‌ رۆژدا رێ نیشانده‌ربی و له‌ شه‌ویشدا شار بكه‌ی به‌ چراخان!
(خه‌ڵكه‌كه‌ ئه‌وه‌نده‌ له‌ناو وێران كردن گه‌وره‌ بوو بوون، هه‌ستیان به‌ شكان و تێكدان و شه‌رمه‌زاری نه‌ده‌كرد)
رۆژهات و رۆژ چوو، كوڕه‌ نه‌یتوانی به‌رگه‌ی ئه‌و دوو هێرشه‌ بگرێت،كه‌ له‌لایه‌ك قسه‌ گه‌وره‌كه‌ی دایكی و له‌لایه‌كی تر بارودۆخی گۆچان به‌ ده‌ستانی كۆمه‌ڵگاكه‌ی بوو.
به‌رده‌وام ئه‌و رۆژانه‌ی ده‌هاتنه‌ پێش، پڕ بوون له‌ په‌ڕۆ بۆ به‌ستنی چاو.
غوباری بیابان بوون بۆ كوێركردنی چاو.
ته‌نها یه‌ك رۆژ وه‌ك نابینا له‌ جیهان گوزه‌ری كرد، یه‌ك رۆژ وه‌ك كوێر چوو بۆ راو، كه‌چی گۆزه‌یه‌كی به‌ نرخی شكاند.
كه‌چی په‌پووله‌یه‌كی بێ باڵ كرد
بولبولێكی له‌ نۆته‌ و ئاواز كرد
له‌ دواییدا تا ما له‌ ژیان هه‌ستی شه‌رمه‌زاری دایگرت
تا ما له‌ ژیان ده‌یگوت ببوره‌ دایكه‌ ..!
بمبه‌خشه‌ ئه‌ی ژیان.
(جاسم شوانی)
-په‌یامێك بۆ بێدارانی كۆمه‌ڵگا-
ئێوه‌ن دوارۆژ نه‌كه‌ونه‌ چاڵ