( يَا رَبِّي لَّكَ الْحَمْدُ كَمَا يَنبَغِي لْجَلَالِ وَجْهِكَ وَعظِيمِ سُلْطَانكَ )          رواه‌ أحمد وابن ماجة ورجاله‌ ثقات...
                                     
                              (سێ جار)

واته‌: عبدالله ى كورِى عومه‌‌ر له‌‌ پێغه‌‌مبه‌‌رى خواوه‌ ‌(دروودی خوای لێبێت) ده‌‌گێرِێته‌‌وه‌‌: ده‌‌فه‌‌رموێت: عه‌‌بدێكى خواى گه‌‌وره‌‌ دوعايه‌كى كردوو ووتى: ( په‌‌روه‌‌ردگارم سوپاس و ستايش بۆ تۆ پێشكه‌‌ش ده‌كه‌‌م به‌‌ ئه‌‌ندازه‌ى گونجاو و شايسته‌‌ به‌‌ شكۆمه‌‌ندى رِوخسارو گه‌‌وره‌يى توانات ) ، فريشته‌‌كان ده‌‌سته‌‌وسان بوون نه‌يان ده‌‌زانى به‌‌ چ شێوازێك بينوسن.. تا به‌‌رز بوونه‌‌وه‌‌ بۆ ئاسمان و ووتيان: په‌‌روه‌‌ردگارا به‌‌نده‌‌كه‌‌ت نزايه‌‌كى كرد نه‌‌مانزانى چۆن پاداشته‌‌كه‌ى بنوسين ، په‌‌روه‌‌ردگاريش فه‌‌رمووى : چى ووت به‌‌نده‌كه‌‌م ؟ فريشته‌‌كانيش ده‌‌ڵێن ووتى: (يَا رَبِّي لَّكَ الْحَمْدُ كَمَا يَنبَغِي لْجَلَالِ وَجْهِكَ وَعظِيمِ سُلْطَانكَ ) ئينجا په‌‌روه‌‌ردگار ده‌‌فه‌‌رموێ به‌‌و چه‌‌شنه‌ى خۆى تۆمارى بكه‌‌ن هه‌‌تا به‌ ديدارى به‌‌نده‌‌كه‌‌م ده‌‌گه‌‌م ئه‌‌وجا پاداشتى ده‌‌ده‌‌مه‌‌وه‌‌ له‌‌سه‌‌رى..